Une pierre – Een steen

Vandaag nog eens tijd & ruimte voor een gastdichter, met name Yves Bonnefoy (overleden in 2016) in mijn vertaling 

 

« Regarde-moi

là-bas, dans cet espace que transit

une eau rapide et noire … »

 

Je t’inventais

Sous l’arche d’un miroir orageux qui prenait

La parcelle d’un rouge en toi, impartageable,

Et l’enflammait « là-bas » au mascaret de mort.

 

“Kijk me aan,

Daar, in de ruimte waarin

Een water snel en zwart voorbijschiet… “

 

Ik heb je uitgevonden

Onder de boog van een stormspiegel die

Het gebied nam van een rood in jou, dat niet te delen valt,

En “daar” ontvlamde aan de doodsgolf.

yves bonnefoy.jpg

Advertenties