Te pas en te onpas

Er is hoe langer hoe meer en geheel onterecht vraag naar paspoorten. Bij gangsters of ander geboefte, dat nood heeft aan vervalste paspoorten? Nee, bij overheidsbedienden en semi-overheidsbedienden nog wel. Zo heb ik een beambte van de dienst burgerzaken in een gemeente de boom in verwezen omdat die een identiteitskaart een paspoort noemt, alsof er geen verschil is tussen vijftien en tachtig euro. Daarom draag ik mijn vorige pas bij me, zij het dat die ongeldig is verklaard en daartoe op elke bladzijde het stempel ‘ongeldig’ heeft gekregen en op een bladzijde is het stempel niet helemaal doorgekomen, en lees je ‘geldig’. Ik heb er een cyclus van twee gedichten rond geschreven. De bladzijden in mijn paspoort worden versierd met foto’s van oude gebouwen. Zo, hier gaan we dan.

1. Vervallen en ONGELDIG verklaard

laten we, oud gebouwd,

het gras zijn gang gaan.

.

Een foto maakt ons verder

minder vergankelijk.

 

.2.De reiziger komt hooguit tweemaal langs.

Dat klinkt GELDIG genoeg,

geweldig zelfs, niet.

.

Als hij ooit thuiskomt

en zijn bekomst krijgt

of, wie weet, een uitkomst,

.

blijft van het stokoude gebouw

een beeld bij dat hij vroeg

of vroeg vergeet.

Pasgedicht

Advertenties