Het koor dat het onze is

4.

Het zet zich wel betaald, gaat

zitten waar het kan of niet.

Geen haar op mijn hoofd

of het voelt duister aan

hoe vrolijk dit alles toch is.

 

Terug naar stoorzender komt de boodschap

hard aan in de oren van de buurtwacht.

 

 

Het blad aan de kruin denkt er

het zijne van: het bos voor schut,

maar vallen – in het duister –

meestal in de herfstzon, komt

heuglijk steeds weer op tijd.

 In 1994 verscheen als gevolg van een controverse, bij het Europees Poëziecentrum De Zevenslapers te Leuven de groepsbundel ‘Splijt ons‘. Sindsdien is zoiets nooit meer gezien. Ik nam deel aan die controverse, dat debat, over klassieke en moderne poëzie en met welke huiver ik iemand hoorde beweren dat de klassieke poëzie terug zou komen.

ukiyoe5 buurtpreventie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s