Het surrealisme is nog altijd een beetje wat het altijd geweest is

Naar aanleiding van de bundel “liederen van een kapseizend paard”, van Els Moors.

 

Het surrealisme liet zich in met het communisme, de geslachtsgemeenschap en daarbij horende erotiek, het afbreken van horecatenten en leden uitsluiten uit de beweging. Althans, het surrealisme waarvan Breton meende het hoofd te vormen. De surrealisten hadden toen net Karl Marx en Sigmund Freud gelezen.

 

Ik heb het manifest van het surrealisme herschreven om Breton als lid eruit te gooien en onder meer Raymond Queneau te rehabiliteren. Vandaag voegen we Els Moors toe.

 

De titel van haar bundel wijst al de richting aan. Nu het communisme – een soort staatsgodsdienst zonder staat was het geworden – tot de geschiedenis behoort blijven geslachtgemeenschap en erotiek over. In- en afbraak van horecatenten of ander straatoproer, waarbij de daders in bende opereren en op tijd de plaat poetsen, is er ook niet meer bij. We zijn niet talrijk genoeg meer om nog bendes te vormen. Hooguit roven we nu en dan een kunststuk of laten een taart gooien in iemands gezicht.

 

Het surrealisme is dus nog altijd een beetje wat het altijd geweest is, getuige dit gedicht (op bladzijde 36):

 

er ligt een vrouw op bed

en het lijkt wel alsof ze gevallen

kijk die aap eens nadenken daarover

hij zit op haar buik en de schaduwen van de gedachten

van de aap vallen tussen de benen

van de gevallen vrouw

 

de vrouw is gevallen

de aap denkt na en

altijd weer vallen zijn gedachten

tussen de benen van de vrouw

zij: achterover hij: op haar buik rustend

zijn gedachten bij haar

 

of nu ook het paard verschijnt?

 

het steekt zijn grote nieuwsgierige paardenneus

zijwaarts tussen de gordijnen

wat het paard ziet

zelfs als het geen paard is

 

ach ik neem een bijl en sla ons allemaal

de schedel in iemand betaalt de rekening

john ray zegt liefde is blijdschap

waarmee we dit heden vervolmaken en

tijdelijke landschappen laten zich lezen

 

bijvoorbeeld aan de hand van koplampen

 

U ziet, het is geen horecatent die afgebroken wordt maar iets anders en nog steeds betaalt iemand (anders) de rekening.

 

Deze bundel is uitgegeven door het balanseer in Aalst en Nieuw Amsterdam aldaar.

zo ziet de bundel eruitHans Kl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s