Het blijft ontdekken geblazen

Trouwe en andere lezers van mijn website en mijn gedichten weten hoezeer mijn werk in het begin verwant was aan dat van Hans Faverey. Ik heb e man gekend, kreeg hem zover dat hij zijn huis verliet om in Leuven voor te dragen, hij kreeg er de smaak te pakken en wat hij bij wijze van uitzondering had toegezegd, deed hij hier en daar over.

Op een dag wou ik hem nogmaals bewegen om naar België te komen; hij antwoordde echter dat hij niet lang meer te leven had. Enkele maanden later was hij niet meer, 56 geworden (zie: anekdode).

Een zwarte dag in mijn leven.

Ik wist dat zijn vrouw ook aan de poëzie was maar dat ze nog nooit iets had gepubliceerd. Lela Zečković in kwestie heeft zijn nalatenschap beheerd, er is onder meer een Franse vertaling verschenen van Faverey’s gedichten. Zelf overleed ze in 2018, in Trieste, waar ze inmiddels was gaan wonen.

Waaarvoor zijn sociale media al niet goed? Awel, op Linkedin verneem ik dat haar ‘verzamelde’ werk vertaald is naar het Italiaans en in Italië is verschenen in tweetalige editie.