Acht zeligheden


Voor Woody Allen

 

1.     Op het einde blijft enkel beeld

over, gevangen op de treurbuis,

opgevangen op een netvlies.

 

De buis brengt heel vlak

de droeve boodschap uit den treuren.

 

Valt iemand dood? Camera!

Steekt iemand een ander neer? Camera!

Laat BV of BH een scheet? Micro!

 

Boven alles uit heerst

vanuit de buis stilaan eeuwige treurnis.

Daar lacht Leonard wel om.

 

 

 

2.               Onder de treurbuis gedijt

in ’t grootste geheim de Mossad.

Daaronder, nog dieper, de maffia.

 

Wie en wat we al niet zien op de buis,

de paus of Osama Bin Laden

met tiaar en gebaar de een,

met baard en tulband de ander en

 

telkens staat net iets achter hen,

fijntjes te lachen en naar u te knipogen,

 

die zelige figuur

 

en wie is hij toch ook weer?

 

 

 

3.   Tussen de plooien van het gesprek,

tussen taalvoegstenen en tussen

taalsluitstenen, achter zware gordijnen

spreekt hij pas, Leonard Zelig en zegt:

 

de Mérode telt voor geen vinger,

zijn haar zag niet rood genoeg,

de Ligne lag ook al niet in de lijn,

niet besneden wel bescheten,

die van Oranje en Baarle.

 

Leo had er veel gezien,

weinig aan over laat staan

van gehouden.

 

 

  

4.   Zelig komt thuis

 

Ik open de deur, wat een verblijf

dat nu het onze wordt,

ik open de deur voor de eerste keer.

 

Ik loop niet rond maar over

de streep getrokken in het stof,

hoe eeltig toch, veeg ze meteen weg.

 

Hier heeft iemand wie weet

welk drama beleefd waarvan

hij lachstuipen kreeg en tranen

in de ogen en het huis,

te nemen of te laten,

 

heeft overgelaten en achter zich

zodat het nu, ineens,

een zeligheid wordt.

.

5.    Als het eruit komt gegutst

zijn we groot of zielig,

dat maken we zelf

uit.

 

Als het erin blijft gutsen

en kolken, zijn we dan niet

zielig tenzij we

 

de opgekropte massa verwerken

en omzetten in

massapolitiek,

massakunstbedrijvigheid,

massacommunicatie.

 

Zeligheid ligt niet te gutsen

noch voor de hand.

 

 

6.   In de clinch tussen kling en kelk

leidt fusie tot opperste confusie,

verwarring in de hoogste verwarming.

 

In de afbouw van versnelling,

ligt terugkoppeling

naar de lagere laag

van ons aller bestemming.

 

Leonard weet dit wel helemaal,

handelt ernaar zodat we allemaal

minder gezicht verliezen

als we een stap opzij zetten

en naast hem komen te staan.

 

In de luwte laait de clinch

nog heel even na.

 

7.    Expert in kernfusie, hij, Zelig,

en eigen kern eerst smelt

samen met een ander

 

tot in beeld.

 

Tot in beeld, hij, Zelig of niet,

verschijnt en weer verdwijnt

 

tot uit beeld.

 

Alle moleculen gaan

honderduit schuiven

over het oppervlak,

 

tot alle atomen dromen.

 

 

8.   Zeven ziet heilig, acht

het hoogste.

Leg het om, op oneindig

trek kringen naar binnen,

glanst wat schoons

lang nog na, naar binnen.

 

Leonard op dat punt verdwijnt

niet langer, gaat

niet langer op

kan gaan

al was het maar

liggen

lost net niet op

staat op

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s