Sjintok

 U daar, verbaast het u dat er in China zo weinig schrijvers leven en schrijven en dat de Belgische schrijver Jean-Philippe Toussaint er is vertaald, er wordt op prijs gesteld, heel goed verkocht wordt en gelezen ? Nee, geef toe, hein.

Nu, ik beken en ooit wordt alles helder en verhelderd.

Ooit kreeg een Chinees schrijver de Nobelprijs voor literatuur, in 2000, Gao Xingjian; hij woont in Frankrijk. Let wel, de Nobelprijs win je niet, je krijgt die.

Betekent dit dan dat in China de Chinese literatuur niet wordt toegepast? Nee hoor, ze wordt daar wel degelijk toegepast. Door ambtenaren in dienst van de communistische partij en dus van het Chinese rijk. Correctie:  van de Chinese staat. Die geen rechtstaat is.

Onlangs in 2013, werd een partijkader, kandidaat president, van kant gemaakt. Gu Kailai is omgebracht, standrechtelijk, opdat een andere kandidaat zeker zou zijn om verkozen te worden en zo de macht te grijpen die in China absoluut is.

Hij werd veroordeeld door een rechtbank in een showproces, redelijk virtueel voor feiten die bij elkaar werden verzonnen door een legertje schrijvers op afstand bestuurd door de Chinese communistische partij. En hop, daar viel zijn hoofd. Sjin tok.

In de nasleep van dit half fictieve verhaal dacht een andere Mandarijn en hoog kaderlid, voormalig hoofd van de veiligheid, dat hij wel eens de machtigste man zou kunnen worden. Zhou Yongkang heette hij. Daar kon echter geen sprake van zijn. Ditmaal werden twee legertjes schrijvers ambtshalve benoemd om het van alles en nog wat in de schoenen te schuiven. Het Chinees persagentschap was ongewoon direct in zijn verklaring van wat hem te laste werd gelegd: “Hij heeft machtsmisbruik  gepleegd om zijn naasten te helpen, minnaressen en vrienden, bij het afsluiten van grote handelsovereenkomsten zodat ze er heel wat beter van werden, ten koste van verliezen van activa van de Staat.” Verder zou hij geheimen van de partij en van de staat te grabbel hebben gegooid. Let goed op de merkwaardige volgorde: partij en staat. De partij eerst, overal en altijd.

Zhou wordt er verder van beschuldigd overspel te hebben gepleegd met een groot aantal vrouwen en zijn macht te hebben verzilverd in ruil voor geslachtsgemeenschap en geld. Als een Chinees daarvan wordt beschuldigd, krijgt hij minstens levenslang of soms de doodstraf. En zie, hop daar gaat de kop van deze Sjintok. Tegelijk met de heer Zhou verdwenen andere hoge ambtenaren in de staatsgevangenissen. Het is er verder goed leven in China.

Er is dus in China wel degelijk een levendige literatuur vol fictie die echter nooit de Nobelprijs zal  krijgen.

 

Chinese muur

Gao Xingjian, Premio Nobel per la letteratura, nel 2000.

Gao Xingjian, Premio Nobel per la letteratura, nel 2000.

 

Advertenties