Tot we een ons wijzen

 

Nooit was de nood zo hoog aan toverdrank.

Nooit was het recept zo eenvoudig.

De roep weerklonk haast dagelijks.

 

Breuken lijmen, tot daar.

Steenvorming tegengaan, dat ook.

Lichter op het been blijven en

doen alsof je soep eet.

Niets nu blijft verschalkt of

we lachen het weg.

 

Bovenal hinnikt een zeepaard,

krast een torenuil, valt

steen uit de hemel de valk aan,

nu de ruggensteun opdoemt

uit jaren mist,

 

een glimlach tovert om de ouder

geworden mond van hem die nu weer

schoon dochters en zonen

kan vrij laten spelen

tot we een ons wijzen.

 

uil-uit-amsterdamzeepaardjevalk

Advertenties