Virton il fait bon ton


Feiten op een rijtje vooraf
Virton: Virton (Gaumais: Vèrtan; Waals: Vierton) is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Luxemburg. Virton ligt in Belgisch-Lotharingen en de Gaumestreek en is het zuidelijkst gelegen stadje van België. De plaats ligt bij de samenvloeiing van de Vire en de Ton, maar toch ontleent de stad daar haar naam niet aan. De naam is afgeleid van Vertunum, de Keltische benaming voor “goed verdedigde heuvel”.
De stad telt ruim 11.000 inwoners. Virton wordt beschouwd als de hoofdplaats van de Gaume.
(na de feiten die hier verder aan bod komen, zal deze stad niet meer dezelfde blijken te zijn)
Hendrik Carette is de jongste zoon van Antoine Carette (Brugge, 11 mei 1911 – Staden, 12 augustus 1985) en Magda Vrielynck (Brugge, 23 mei 1914 – 18 april 2009). Zijn broers zijn Antoon Carette (Brugge, 1940), televisieproducer en schrijver, Giel Carette (Brugge, 1942), godsdienstleraar, en Bart Carette (Brugge, 1944), vertaler.
Serge Largot: http://www.quefaire.be/moi-serge-largot-peintre-540082.shtml
http://lumennumen.blogspot.be/2005/03/serge-largot.html

Het verhaal

Zowat acht of negen jaar geleden, met ouder worden raakt de mens soms de tel kwijt dan wel het noorden, verbrandde Serge Largot voor de tweede maal in zijn leven al zijn schepen. Hij blies de bruggen achter hem op. Verdween.
Op een van mijn blogs meende ik hem op bezoek te zien komen, met als standplaats ergens iets in de Caraïben. Ik stuurde een mailtje en kreeg tot mijn verbazing antwoord en ja, hij was het.
Hendrik Carette, met wie ik vaak mijn middagpauze deel, en die ik tot tweemaal toe ontmoet had bij Serge, was benieuwd maar ik gaf dit nieuws slechts node. Al was het gevaar dat Hendrik of ik een expeditie zouden ondernemen in het Caraïbisch gebied onbestaande.
Op een dag dook Serge op in Frankrijk. Hij bleek terug van heel lang heel ver weg geweest. Hij dook op in een galerie in Virton, alwaar hij in oktober en november 2014 zou exposeren. Er zou een speciale vernissage gehouden worden halverwege de tentoonstelling, op tien november. Speciaal voor de vrienden, liet de galeriehouder weten. Dankzij de nieuwe media zoals het Groot Smoelenboek wist ik ongeveer alles. En ruim op tijd om Hendrik op de hoogte te brengen. We moesten geen groot vuur maken om de ijzers en plannen te smeden en ons op te maken voor deze dag.
Overigens maar dit geheel terzijde gebeurt het zelden dat twee dichters samen op stap gaan en nog minder om een schilder te ontmoeten die ook schrijft. Vandaar toch enig historisch belang van dit verhaal.

We waren ruim op tijd aangekomen in Virton, een stadje nauwelijks groter dan mijn huidige woonplaats en toch beschouwd als een hoofdplaats. Zonder te zoeken en zonder navigatietoestel kwamen we uit op de plaats van adres. Van de galerie was geen spoor te vinden, geen licht te zien. We hebben goed twintig minuten gedwaald, inboorlingen aangeklampt en ondervraagd, zonder resultaat. Op onze dwaaltocht vonden we een zaak waar schilder- en tekenmateriaal te koop is. Daar wist men ons wegwijs te maken. Op vijftien meter van de plaats waar ik de wagen had geparkeerd.

Nog een feit tussendoor
De naam van de galerie: le Comble. Betekent zowel het toppunt als de zolder. Voor Serge Largot begint zijn toppunt op deze zolder.

Terug naar het verhaal. Serge slaagde erin in een goed uur alles uit de doeken te doen wat hij in de voorbije jaren had uitgericht, ver van alles & iedereen. Dat doe ik hier niet uit de doeken, een samenvatting vind je hier.

Toen we Serge en de galerie verlieten besefte ik dat Virton nooit meer dezelfde zou zijn.

foto’s: Serge Largot en Hendrik Carette

Largot boven water gekomen in formaatCarette met katten

Advertenties

Historisch hysterische aardrijkskunde


Men zegt dat het Frankrijk

van nu niet dat is

van de tijd van Vichy.

.

Wacht maar.

.

Men zegt dat België – dit is

geen land – altijd zal blijven bestaan.

Zijn stabiliteit zit genetisch geprogrammeerd.

.

Wacht maar tot alles ontploft.

.

Nooit heeft men zoiets beweerd van Japan.

Het houdt niet op te beven.

Colla verbe Partout 56005990co00_oe

Begin en einde van de wereld


In wereldprimeur en 10 dagen voor datum:  Judith schilt vers.jpg

Een versgeschildeconférence (13 december 2007)

 

Freud, dames en heren, herr doctor Sigmund, heeft niets uitgevonden. Hij ontdekte waar alles om draait: geslachtsgemeenschap.

Ik schrijf hier met opzet dit ongebruikelijke woord. Meestal leest men dan seks, een nogal plat woord. Maar wat is seks? Geslachtsgemeenschap. Draait alles echt daarom?

 

Als je het oude testament leest, kom je vanaf het begin tot ver in de Apocalyps, en dat is al het nieuwe testament, veel verhalen tegen die draaien om geslachtsgemeenschap. Adam en Eva, de kop van Judith bijvoorbeeld. Niet te verwarren met die van Jut. Let wel, Judith hield dit hoofd in de hand, het was haar eigen hoofd niet.

 

De Griekse mythen en sagen druipen evenveel van zaad en sappen als van bloed.

Met de geslachtsdaad, dames en heren, heft de mens de tweespalt in zichzelf op. Tweespalt? Ja, dat komt ook van die Sigmund, herr doctor Freud. Eigenlijk is het heel eenvoudig: wie aan geslachtsgemeenschap toe komt, is goed bezig en is er minder mee bezig, is er niet zo door bezeten. Ga je van bil, dan houdt het je niet bezig, dan ben je gewoon bezig. Dan is er geen scheiding van geest, ziel en lichaam of geslachten.

Dan loop je ook niet van de ene geslachtsgemeenschapsplaats naar de andere, je wandelt.

 

Wat heeft dit nu allemaal te maken met de mislukte federale regeringsvorming? Tenslotte bent u naar hier gekomen om daarover iets te weten te komen en niet iets te leren over seks, wat iedereen al lang weet. Alhoewel, tweespalt? Die regeringsvorming dus is mislukt onder leiding van Yves Leterme. Of was het Herman Van Rompuy? Of nu eens Olivier Mangain? En dan weer Bart De Wever? Of wordt het Karel De Gucht?

 

Het is dus Guy Verhofstadt geworden. Hij valt nu uit in zijn tegendeel. Vroeger viel hij samen met zichzelf: hij had zich verafstoot, ookéé zeg, verafgestoten, straks wordt hij half verafgegoden, ookéé zeg, verafgood.

Het werd verdraaid donker zeg in de tunnel. Maar wat heeft dit allemaal te maken met geslachtsgemeenschap? Zelfs Joost zou het niet weten.

Als we er alsnog mochten achterkomen, dan hoort u hier meer over op de volgende zitting van vers geschild.

In afwachting, we zijn nu zoveel jaren later al, duurt de slachting hier & daar nog altijd voort

lekker koppen snellen met Caravagiodubbel bloot