Een half zonnige zondag waarvan enkele uren op de Stichting

Het is net geen traditie laat staan een gewoonte om na elk bezoek aan de Stichting Verbeke, die funderingen betrekt in Stekene – Kemzeke, een verslag uit te brengen.

Maar er was iets meer aan de hand deze zondag. Nu er in Sint-Niklaas dankzij de volksnationalisten geen rommelmarkt meer is (er is een verband, je moet wel ver zoeken maar het komt erop neer dat die partij niet geeft doch neemt), zijn we wat verder in het Waasland gaan rommelen. In Lokeren. Heb er een grote, zeer lange hengel gekocht, een lichtgewicht voor op de rotsen aan zee.

Mijn vrouw kon er een paar snuisterijen op de kop tikken.

Na de middag heb ik dan de auto geruild voor de fiets om de dertien kilometer te rijden naar de Stichting. Als je er naar een opening gaat is er altijd volk dat ik ken en nog veel meer dat ik niet ken maar je kan er gratis binnen. Als marxist en communist vind ik zoiets een strijdpunt. (zie hier)

De regen was mild en zeldzaam, de wind een weinig strak en ik kwam er aan toen de deuren net open gingen. Drie uur in de namiddag. Er was een file bij de ingang, had ik nog nooit gezien. Wat bleek? Je moest ingang betalen. Een democratisch bedrag maar het is zondag en als communist heb ik dan geen cent meer op zak.

Naast communist is er in mij ook nog een speurneus actief met geheime verschijningsvorm. Ik zocht …. en vond een manier om gratis binnen te wandelen. Vraag niet hoe, het blijft toch geheim.

Wat mij meteen warm deed lopen was het werk, voor mij totaal onbekend, van Roger Van de Wouwer (zie illustraties).

De bewogen beweging, een wijsgerig concept uitgewerkt door Theo Jansen, zijn droommachins die grotendeels zijn samengesteld uit PVC-buizen, en lopen op wind. Hier opgesteld loopt er geen een van. Maar als je de naam van de kunstenaar in you tube intikt kan je ze zien lopen. De collages zegden me ditmaal niet veel. Ik heb er hooguit drie goed bekeken.

Daarna even nader kennis maken met een facebookvriend en een paar echte Waaslandse vrienden de hand schudden.

En dat was het alweer. Zie ook:  hier (https://tieftalen.wordpress.com/prozastukken/kemzeke-opnieuw-bezocht-4/ )

 

Advertenties