Een in de hand lopende reggae

 

Mijn welbevinden in je tepelhof,

op weg naar die van Eden,

is het punt.

 

Mijn punt jouw punt.

Uitgepunt en hoe langer hoe meer

wezig, aan en af, komen wij er.

Woorden vallen gaande weg,

nog even mompel ik

rozentuin zonder doornen,

je glimlacht

warm tot afgunst van de zon.

 

Er ligt een hoerastemming

op elk van ons

te wachten tot ver

na het ontwaken.

 

ooievaarsbek

Advertenties