Ik treur niet, geen treurbuis trekt me aan

Nog ligt schijnsel

 

Nog ligt schijnsel ver

liever vers in het geheugen

liever voor de hand: dichter

 

Star staart het eenoog cycloop

venster op de beeldelijkheid.

Ik wil dit eerlijk gezegd

krijgen en ontglippen dat het doet.

 

Vullen we in, ons in,

vullen we aan, elkaar aan?

Komen we dichter en klaar,

zien we dan klaar?

 

We boren ongehoord

verder in tongtalen

schrijven ons zo weg.

'Alle Palestijnse kinderen zijn het zat om constant geweld te zien'

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s