Kemzeke opnieuw bezocht (4)

De nummers 1 tot 3 bestaan enkel als nummer 3, 1 en 2 zijn nooit geschreven. Gemiddeld twee maal per jaar bezoek ik in Kemzeke de stichting Verbeke. Het is een kunstmatig paradijs voor de soms plastische dan weer biokunsten. Niet dat ik er storm voor loop.

Ik krijg netjes een uitnodiging in mijn elektronische brievenbus en als ik vrij ben, dan ga ik. Kemzeke ligt ten noorden van Sint-Niklaas op de weg naar Hulst. De stichting ligt langs de expres autoweg naar Knokke.

Toen ik er naar toe reed zowel als toen ik terugreed was Cuba libre. Er reden volop Amerikaanse auto’s uit de jaren 40 en 50 uit de vorige eeuw. Het recept van dr. De Blog werkt blijkbaar niet voor Cubanen.

Net als altijd betrad ik op zondag 18 mei 2014 de stichting tussen nergens en overal, zij het in Frans. Vandaar dat ik besloot het verslag in het Frans te schrijven.

Ik vond de R4 terug. Die gaat volop in ontwikkeling in zijn landschap (de auto verdwijnt in de plantengroei, zie foto’s). Ik vond er ook die andere Renault terug, de oude bestelwagen in de oorlogsomgeving.

Bij de nieuwigheden was er niet echt iets nieuws. Een zelfportrethouder bij uitstek staat centraal. Zijn verschillende installaties werken echt. Is dit dan nog kunst of knutselarij?

Er was ook de rijpere kunstenaar uit de jaren 60, ditmaal een collagehouder. Niet slecht. Maar er waren vooral de collages uit de collectie van de stichting. Ik zag er zelfs een van Scutenaire. In de fotogallerij hieronder zie je er wel honderduit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s