Geluk

Soms, ineens, zonder zichtbare oorzaak, komt over mij een grote rilling van geluk neer.

 

Het komt uit een centrum van mezelf zo van binnen dat ik het niet kende. Hoewel het met een uiterst hoge snelheid voortrolt, doet het er behoorlijk lang over om tot mijn uitersten door te stromen.

Deze rilling is volmaakt zuiver. Zolang ze zich een weg baant in mijn, nooit komt ze een orgaan tegen, overigens van geen enkele soort, noch ontmoet ze ideeën of gewaarwordingen, zo absoluut intiem is ze.

En Zij en ik zijn volmaakt alleen.

Misschien vraagt ze wel, terwijl ze door al mijn delen heenloopt, bij de doorgang: “Hallo, hoe gaat het? Kan ik hier iets voor je doen?” Het kan en op haar manier brengt ze hen troost. Maar ik word niet op de hoogte gebracht.

Ik zou ook mijn geluk willen uitschreeuwen. Maar wat moet ik zeggen? Het is zo erg persoonlijk.

Weldra is het genot te groot. Zonder dat ik het besef, in enkele seconden, is het een verschrikkelijk lijden geworden, een moord.

Verlamming, denk ik.

Ik maak snel enkele bewegingen, ik besprenkel me met veel water of, heel eenvoudig, ik ga op mijn buik liggen en het gaat over. 

 

(Henri Michaux) rugwaarts.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s