An ek dode

 

In memoriam Hans Faverey

 

Het grijpt nooit om niet, en zelden

blind om zich heen. Hier zien we

jouw wens in opperste vervulling.

Van het punt waarop uilen krassen

 

geen spoor ons lief

dan het geperste woord.

De daad ontheven voegt zich

er naar en buigt zich voorover,

naar wie? Om te beginnen

ben je geëindigd tegen beter

vergeten in. Ons nu van de schouders.

 

Het grijpt in daar waar je stem

aan stamelen toe niet eens tevergeefs

aan zichzelf zocht te verdwijnen.

 

Faverey-staand_Collectie-Literatuurmuseum-002.jpg