Na de koffiepauze

Hoewel ze hier voor het grijpen liggen

in vele kleuren, groen, oranje of geel,

grijp ik steeds weer naar de donkergele.

 

Vraag niet waarom, je wil het niet weten.

 

Ik ook niet, dit terzijde.

In de marge schrijf ik

dan weer met potlood.

Ach, schreef ik,

dat doe ik niet meer.

 

Ik markeer nog zelden een woord,

ook als het me stoort.

 

Hooguit krijg ik aandrang

om een koffievlek op het papier

met de donkergele stift te markeren.

 

Ziet er beter uit dan

“Killroy was here” te schrijven.

 

(Dit gedicht won op 1 april 2018 zilver op pomgedichten punt nl) 

koffiebonen-kop-en-schotel-40163383

Advertenties