De eerste stap

Soms licht ons geheugen zich in ons op zo helder

dat de afwezigen gelijk krijgen,

al was het waar een nylonkous

of liever een zijden kous.

.

De lange, langzame afdaling uit onze ivoren toren

is die dan begonnen?

.

Of gaat onze hand een voorlaatste keer omhoog

naar de hogere orde die nauwelijks verholen ligt

in een eeuwig durende natte herfstavond?

.

De deur

naar onze toren, ivoren of zijden, wat doet het ertoe,

blijft openstaan.

(de onderste foto is van Martin Pulaski)

naakte ivoren toren met zijde raadhuis-dudok-hilversum ivoren toren pulaski in de herfst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s