Bij nacht

Wij scharrelen het laken

bloedrood bijeen dat vol

gruis ligt van de massa

rots uiteengevallen

op het plat van de maansteen.

 

Te gek!

 

Liever het laken dan de eieren.

We lusten de haan in rood gedrenkt

van een keurwijn met weerga.

 

Denken dan aan de maagd

die ons beloofd was

gegeven werd

op het laken hebben ontmaagd.

 

De val van de rots,

was die vroeger of later?

En doet dat er toe?

 

Advertenties