Kevin zal nooit meer boodschappen doen


https://www.youtube.com/watch?v=4L3ba8G2X4kEnigszins buiten het radionieuws om vernam ik gisteren de dood van Kevin Ayers. Ik schrijf ook deze week een dagboek en nu al een voorpublicatie.

Woensdag. Vernemen enkel via het grootsmoelenboek niets ervan op de radio de dood van Kevin Ayers. Vandaag hebben we geen morgens dus kom je morgens morgen maar halen. Mushroom, will you please mush my room. From the bottom of the well, I didn’t came here, I just fell. Dit is voor hem, in memoriam.

Dolores Doloor is hardziende.
Bovendien behoorlijk balhoofdig.
Dat volstaat niet, nee,
ze is ook nog eens beenstarrig.

Met alles vandien en bij gebrek,
werkt ze zich op aan de hand
van haar ellebogen.

Ze beveelt de paddenstoel de pad
van de stoel te halen dan kan ze
er zelf op gaan zitten.

Dolores Doloor is zopas omgebracht
in de stoel bij de tandarts met een drilboor.

Juanita and Juan
Very clever with maracas
Making their fortunes
Selling second-hand tobaccos
Juan dances at Chico’s
And when the clients are evicted
He empties the ashtrays
And pockets all that he’s collected
But baby’s on fire!
And all the instruments agree that
Her temperatures rising
But any idiot would know that.

zo zou hij voor mijn part in de herinnering mogen voortleven

zo zou hij voor mijn part in de herinnering mogen voortleven

Advertenties

Zwijgt mij van de Francofonie, zeg liever alles over Gainsbourg


Het is deze week de Week van de Francofonie. In Leiden zal deze worden gevierd met een openbare lezing door de Zwitserse ambassadeur in Nederland, Markus Börlin, over de positie van het Frans in Zwitserland, en de positie van Zwitserland in de Franstalige wereld. De lezing duurt ongeveer drie kwartier; iedereen is welkom.

Ok. Dat weten we dan weer. En wat doen we daar dan mee? Wat dacht u ervan nog eens verder die Serge uit te spitten? Daar gaat ie.

 

Wat doet Gainsbourg daar overigens in New-Mexico? Toch geen frietkraam uitbaten. Nee, nu hij zo hoog gekomen is, ziet hij alles anders, ziet hij een en ander wat anders.

 

De vrouw van d’enen

onder ’t lijf van d’anderen

vertoont zuchten

van wellust

het kan ons geen reet schelen

als het die van ons niet is

maar die van d’anderen

.

Eerst zeggen we u

daarna zeggen we alles

we drinken er een glas op

dan kruipen we er helemaal op

en daarop gekomen,

zo hoog daar

zo hoog

kijken we neer

en wat zien we daar

.
De vrouw van d’enen

onder ’t lijf van d’anderen

en we beginnen

ons opnieuw te verontrusten

We denken dat

als het die van ons is

die daar ligt te kronkelen

.

we haar alle goesting

zouden ontnemen

om het nog eens te doen

we zouden haar mores leren

en omhoog neuken

ja daar omhoog

en om haar te troosten

.

dan gaan we zien

gaan we zien bij

de vrouw van d’anderen

en als ze haar armen spreidt

zouden we denken

die is net als die van ons

de vrouw van d’anderen
.
We zouden erop jagen

in de chique wijken

bij de rijken

we zouden er knap uitzien

en daar zo hoog,

daar zo hoog,

zo hoog,

uit Amerika overgewaaid

zou er muziek zijn

.

Want voor die pin-ups

behoef je pickups

wil je ze laten draaien

tot daar zo hoog

zo hoog, zo hoog,

langspeelplaten

van hifi kwaliteit

hifi hoger trouw

hoger trouw hifi

hifi hoger trouw

La Femme des uns sous le corps des autres, Serge
Gainsbourg (vertaling: Marc Tiefenthal)

Sinds hij dit gezongen heeft voor de eerste keer, het is toch al heel lang geleden, net geen 60 jaar, ongelooflijk he, zijn de zaken een beetje veranderd, niet echt veel. De hogere trouw is van de vrouw overgegaan op de muziek, vooral op muziekdragers, daarna op beelddragers. Denk maar aan de treurbuis: die kijk je in hoge definitie. We leren echter vooral dat een man, als hij een langetermijnvisie heeft, hogere trouw opzoekt. Hi fi. Hi, daar, Serge!

 

Crowley en Manning, zij aan zij


Vandaag gelezen op de redactie.be

Crowley (woordvoerder van Minister van Buitenlandse Zaken Hilariteit Clinton) had eerder deze week tijdens een toespraak de manier waarop Manning (kleine foto) wordt behandeld “ridicuul, contraproductief en stom” genoemd. Daarop kreeg hij lik op stuk van president Barack Obama, die geen probleem ziet met de opsluiting van Manning. (Heeft iemand er al aan gedacht dat Obama stilaan op de leeftijd komt waarop hij een bril nodig zou hebben?)

 

AP

Na deze publieke blaam van Obama werd de positie van Crowley onhoudbaar. “Gezien de impact van mijn opmerkingen, waarvoor ik de volle verantwoordelijkheid opneem, bied ik mijn ontslag aan als woordvoerder van het State Department”, liet Crowley in een communiqué weten. In datzelfde communiqué laat Crowley’s baas, Hillary Clinton, weten het ontslag te aanvaarden.

Met zijn ontslag is Crowley het eerste slachtoffer van de controverse rond Manning. Die wordt ervan beschuldigd geheime documenten te hebben gelekt aan de klokkenluiderssite WikiLeaks. Hij zit al maanden in eenzame opsluiting en volgens critici zou zijn behandeling grenzen aan foltering.

.

Commentaar: Crowley het eerste slachtoffer? Manning is het eerste slachtoffer, toch.

Crowley vindt de behandeling van Manning “ridicuul, contraproductief en stom”. Ik vind dit  behoorlijk stom, eerlijk gezegd. Een beetje, een snuifje maar gevoel voor humor, gecombineerd met zin voor diplomatie zou volstaan. Dan had Crowley gesproken als volgt: “De manier waarop soldaat Manning behandeld wordt is nauwelijks het vermelden waard, ook al wachten we nu al weken op een bekentenis. Allicht overschatten we de intelligentie van het beleid dat tot dit soort behandeling besluit, al mogen we nooit mirakels uitsluiten. Tenslotte is het nu enkel nog wachten tot een schrijver deze zaak overneemt en er een eeuwigheidsdimensie aan toevoegt. Immers, een zekere mate van onsterfelijkheid lijken de behandelaars van Manning gewild of niet toch mee te krijgen. We leggen hierbij graag een vette klemtoon op een zekere mate.”

Nu, mijnheer Bill Clinton zorgde in zijn tijd als president reeds voor enig vermaak als experimenteel dichter. Hij vond van zichzelf dat hij niet zomaar de sigaar kon zijn en bood zich dan ook maar aan vanuit de buik aan een meid die bij hem op proef werkte. Op proef, proefondervindelijk. Uiteraard heeft proper rechts daar de humor niet van begrepen en er een schanddaad van gemaakt.

Nu dus mevrouw Clinton, die als een rasechte marxiste, Groucho wel te verstaan en diens broederschap, haar woordvoerder door de knieën laat gaan, daarna de laan uitstuurt en hem daarbij opzadelt met een schuldbekentenis die hij dan nog zelf moet afleggen. Dit vind ik het einde (zie video hieronder).

Niet naar Kaïro maar naar Griekenland, Marleen Temmerman?


anatomy

Eerlijk gezegd was er nog een reden om verleden week niet naar Kaïro te gaan: ik werk al een tijd aan een wereldomvattende gedichtencyclus. In afwachting verschijnt hier dan dit soort bedenkingen en te grappige of te gekke wendingen. (klik eens op ‘anatomy’ hierboven, dan krijg je nog wat te horen ook)

De zee vatten in een plas water, nog voor die opdroogt, het land vatten nog voor het wordt volgebouwd, de lucht laten zien toen hij nog niet vol hing met draden, kabels en satellieten: het is voor de dichter uiteraard een koud kunstje maar het gaat niet vanzelf. Hij zweet er op.

Tussendoor kwam Marleen Temmerman gefietst, lekker vrij in het wiel, zonder echt door te trappen, zeg maar. Ze bewijst waarom de meeste zoekopdrachten naar seks en geslachtsgemeenschap op dit blog belanden en nu dus bij haar. Ze had, zegt ze achteraf, d.i. als het te laat is, bij wijze van grap gesuggereerd om naar oud-Grieks en Midden-Afrikaans voorbeeld, de vrouwen in staking te laten gaan tot er een nieuwe federale regering gevormd is. Benen dicht, dames, geen geslachtsgemeenschap tot jullie, heren, zover zijn. Kom eens terug als het klaar is. Overigens, wat dat oud-Grieks betreft: het was een grap, verwerkt in een blijspel uit het oud Griekenland. Die Afrikanen hebben dat dan wel weer gedaan en na maanden palaveren was er twee weken na de staking een nieuwe regering. Wat hebben we daarmee gelachen.

Uiteraard heeft mevrouw Temmerman in haar onwetendheid als vrouwenarts, seks verward met geslachtsgemeenschap. Dit is geen grap, helaas, maar wel degelijk en betreurenswaardig onwetendheid, of gebrek aan kennis van het Nederlands. Waarom dan uiteraard? Omdat verwarring zaaien en scheppen in deze tijd meestal per abuis gebeurt. Anders is er sprake van voorbedachte rade en is het strafbaar. De gemeenschap straalt verder af (zie foto) van het gezicht van de engel en de aartsengel (assange et l’ange gabrielle) die bij gebrek aan geslacht niet tot gemeenschap kunnen overgaan.

Negerattitude nieuw


Enkel zwarten mogen zich nog neger noemen. Enkel joden mogen met zichzelf de spot drijven. Als een ander dat doet, dreigt hij voor racist te worden behandeld, tot voor de rechter. Als een inwoner uit een Europees derdewereldland de voorzitter van de Europese Ministerraad de uitstraling van een dweil aanwrijft, krijgt hij een geldboete. Het is ver gekomen met de wereld en ik vergeet er nog.

Hallo, een ogenblik!

 

Niet zo vlug. Politiek correct is niet altijd een aanwinst. We worden er soms armer van. Vandaar dit pleidooi voor het herstel van de neger, door hem los te maken.

Negro is Spaans en betekent zwart. Zo komen we tot de pittige kern van de zaak. Maar uitgerekend hier, in die kern van de zaak, moeten we losmaken.

 

Als iemand zwart ziet, er zo uit ziet, kan hij daar niets aan doen. Het mag hem niet verhinderen iemand te worden.

Als iemand daarentegen klein negeriaans spreekt, ziet hij er niet per se zwart uit.

 

We zijn er, we hebben het woord los gemaakt van zijn stam, zijn Spaanse stam in dit geval, we hebben het betekende los gemaakt van zijn betekenaar en raken er een andere betekende, een andere groep mee.

 

Voorbeelden van klein negeriaans: ik ben akkoord, ik ben honger, een en al beweging.

Genoeg voor vandaag. Morgen krijgt John Lennon nog gelijk, de vrouw is de neger van de wereld. Jij toch ook? 

Nu we het jaar weer stilaan afsluiten en onze boeken ook al


Vreemd hoe het gaat in dit en andere landen en hoe het dit jaar gegaan is. Vader overleden, Simon ook al dood. Een broer of twee met een beroerte, een wereldwijd financieel stelsel dat van zijn stelten valt en dat dan een crisis betekent.
 
Nee, geen crisis, dit is het einde van een tijdperk, van zeven of meer vette jaren. Komen die ooit nog terug? Hoeven die ooit nog terug te komen? Het waren jaren waarin bankiers hun klanten tot hebzucht aanzetten, nee, dan nog liever tot ontucht.
 
Ik heb hiervan niet genoeg gaten gedicht in mijn gedichten. Niet genoeg? Ja, ik kan beter.
 
Anderzijds is dit jaar een schrijver doorgebroken, zover, dat zijn eigen oom in de Verenigde Staten nu zijn werk kan lezen: Nicolas Ancion. Van hem heb ik een bundel kortverhalen mogen vertalen en het boek vond ook nog eens een uitgever: Iedereen playmobil
 
Diezelfde schrijver heeft nog een andere werelddoorbraak gemaakt met zijn jongste boek, "l’homme qui valait 35 milliards". Verschenen eind augustus, was het na een week al uitverkocht. Het is een boek dat de lezer verslindt en dat de lezer verslindt.
 
Nog een belangrijk boek, eigenlijk een trilogie, een drieboekencyclus, dat dit jaar verscheen is van Jean-Philippe Toussaint, La vérité sur Marie.
 
Onderzoek via internet wijst uit dat van deze Belg nagenoeg alle boeken in het Nederlands zijn vertaald, wat van andere taalgebieden (nog) niet kan worden gezegd.
 
 

Onderzoek via internetClin d'oeil? Het volstaat op zijn nieuwe webstek te gaan zien.

 

Nog meer gehad dit jaar? Ik heb inderdaad wel wat gehad, bijvoorbeeld guigelton gekregen, een nieuw bundeltje van de Nederlands-Amsterdamse dichter Pom Wolff. (zie pomgedichten in de linkerkolom hiernaast)

 

Bij die gelegenheid was ik blij nog eens naar Amsterdam te kunnen trekken. Met mijn schoonbroer, overigens, die deze stad op een andere dan de toeristische wijze te zien kreeg.

 

Ik was er ook willen naartoe gaan toen Simon Vinkenoog er begraven werd maar ik zat toen heel ver in mijn vakantieland.

 

Nog meer doden? Ach, ze blijven vallen, uiteraard. In Sint-Niklaas overleed zowaar, net na wat zijn laatste Nacht der Boze Dichters zou worden, Cyriel Vergauwen.

 

Dit is het dan. Is dit het dan (geweest)? Komt er nog meer van?

 

Volens nolens


voor Juliette Binoche

1.       Hoe je, wijl je het

uitspreekt, onmogelijk

inspreekt dan in stilte. 

  

Zo zou je, wil je wel,

wens je best en kom je

er niet toe.

 

Tot je eindelijk zwijgt,

roes je verzwelgt en

alle weten wijkt.

  

  

2.       Hebben we het benoemd,

of liever verbloemd of nog

verder bebaard?

 

Wie stof wil maken

meet zich mettertijd

een stofbaardje aan

 

en dan: ruim baan.

  

3.       Hoe ze zich bukt,

door de knieën gaat

en de bloem plukt,

 

kijk, daar zijn woorden voor,

daar zijn ze voor.

 

Hoe de bloem echter

in een oogwenk

ontplooit

 

 

en in haar gezicht ontploft