Uit een leven als boom


Tieftalen

Zie me hier staan zo eenzaam

bij nacht hoewel met honderden,

zie me aan!

Het is middag, daar komen ze

met tientallen lopen.

Ik vraag me af wie vandaag

na het park minstens

twee keer te hebben doorlopen,

zwaar ademend, zwetend, man

of vrouw,

zal stilstaan

om me te omhelzen.

of vrouw,

zal stilstaan

om me te omhelzen.

View original post

Advertenties

Enkele hekelgedichten


Gepost in het grote smoelenboek

Het wil best

Crombez heeft een haakneus, 
is een dwerg, geen reus. 
Hij is de vrucht van een landverhuis. 
In dit land is zoiets niet pluis.

Nu hij binnen is 
moet dat gedaan zijn, beslist, 
met al dat landverhuis. 
Brengt teveel zand en gruis.

Beetje minderen, zegt Crombez 
en ziet niet hoe het landverhuis aan zee
al langer vanzelf mindert. 


waan van de dag

Dit is een dooier, dus geen pooier.
Ik ben geen pooier maar een schooier.😁🤣
Als ik wat scharrel, ben ik een haan
ik zie wel uit dan naar een kip.

Hoor toch, zie toch, ben ik niet hip?
Ik rap me hier te barsten.
Op de eerste rij zie ik Karsten.

Op de duur kraait hier geen andere mus
dan een dooie en dat is geen mooie mus.

Nu vraag je mij: is het hier gedaan,
of vraag je liever wat ik heb misdaan?

Het is al gelijk en het trekt er niet op.
Straks kom ik buiten en krijg ik klop. 🤣😁

behaarde plant

Laat me, laat me, ik heb het altijd zo gedaan


Op sommige dagen moet het schrijven plaats maken voor een of andere procedure om een publicatie te maken, om een tekst naar het publiek toe te brengen, zeg maar.

Onlangs las ik twee gedichten voor van twee verschillende dichters en nam dat op video op. Je ziet het al komen of niet.

Die video neem ik op met mijn slimme zaktelefoon. De opnamekwaliteit net als die van het geluid zijn goed maar de visuele opzet is niets waard: het is een zelfportret uit eigen hand. In het tweede gedicht zie je me dan ook niet meer.

Uiteraard zou je er beter aan doen even om de hoek naar een audiovisuele studio te lopen. Daar is echter geen sprake van. Waar wel sprake van was: hoe krijg ik die video uit mijn telefoon, naar het publiek?

Op dergelijke quasi hopeloze ogenblikken van valse paniek ken je je vrienden wereldwijd. In dit geval bevindt mijn vriend zich in Korea (Zuid- uiteraard). Hij suggereert een eigen You Tube kanaal. Maar dat heb ik al! Dus hop, daar gaat die video naar You Tube. Dat opladen duurde drie uur. Vandaar gaat hij naar een webstek die ik deel met vrienden-dichters en andere dichters.

Na afloop spraken beide dichters vol lof over mijn voordracht.

Al bij al, ja, al deze quasi ellende in naam van de literatuur. En uit vriendschap.

Grosso modo vat dit mijn hele leven als dichter goed samen.

 

Kennismaatschappij


We blijven er nog een paar eeuwen mee zitten

Tieftalen

Notulen van een colloque singulier[1]

We waren haast vergeten

hoe de kern van de zaak

een vork is en dat er

een keizer is overgebleven.

.

Hoe dan ook, hier zitten we mee.

.

Gelukkig prijzen we ons

dat we weten

hoe de vork aan de steel zit,

welk pak bij welke sector hoort

met of zonder das en

welk smoel op het grote smoelenboek

welke informatie bevat. Profiel!

.

Ach man, sprak Socrates,

ken jezelf.

.

Waarop we François hoorden

mompelen: ik ken alleen

mezelve niet en we overgaan

.

tot de wanorde van de dag.


[1] Het gaat hier allicht om een colloquium achter gesloten deuren gehouden voor geheim agenten. Hoe komt dit hier terecht? Is de dichter niet de bode die overal en altijd een of andere boodschap opvangt en doorgeeft?

View original post

Schrijven aan het grootboek


Een boek schrijven, het smoelenboek schrijven

Tieftalen

  1. Zou de dichter Stéphane Mallarmé, als hij nu zou leven, zich manifesteren op het grootsmoelenboek? Hij wou ooit Het Boek schrijven met het goddelijk gezicht, in vervanging van andere Grote Boeken, genre de bijbel en de koran. (zie zijn profiel onder dit essay, foto links)

Het is zoals met vele van zijn gedichten: op die vraag blijft hij het antwoord schuldig. Hij wou het helemaal in zijn eentje doen.

Toch ontving hij, toen hij in Parijs was komen wonen, regelmatig gelijkgestemden en lichtjes afwijkende geesten in zijn salon. Daar bespraken ze de politieke en economische toestand van het land, wat men tegenwoordig de toestand noemt. Maar bovenal bespraken ze er elkaars gedichten en andere schrijfsels.

1.1.            Vaststelling: hier (en daar) heb ik Facebook het grootsmoelenboek genoemd. Nederlanders zouden geneigd zijn dit het feesboek te noemen. Wij, Belgen, zullen het eerder vertalen. Een grootboek is het boek waarin de boekhouder zijn…

View original post 1.439 woorden meer

Hoe breng je poëzie aan de man? Aan de vrouw gaat het als vanzelf


Overdenken, bedenkelijk, en ander denkwerk

Tieftalen

De Vlaamse Auteursvereniging, zeg maar de schrijversvakbond, heeft een onderzoek gevoerd naar de stand van zaken van de poëzie in het Noorden van het land.

Het resultaat is bedroevend.

Het is echter niet verbazingwekkend. Het is zelfs voorspelbaar.

Het siert de vakbond dat hij meteen ook voorstellen formuleert voor uitgevers, beleidmakers en boekhandels.

De voorstellen raken echter nauwelijks de kern van de zaak.

Laten we wel wezen: vanaf het onderwijs tot in het graf maakt men ons wijs dat taal doelbewust, doelgericht en doeltreffend moet worden gebruikt, als communicatiemiddel. De gemiddelde dichter, net als de gemiddelde mens, weet beter. Maar ziet ondertussen deze herleiding van de taal tot louter middel oprijzen als een bierkaai.

Taal is allereerst een scherm dat we bouwen tegen de ons vijandige werkelijkheid. Door de dingen een naam te geven, scheppen we afstand. Taal is bovendien een handig speelding, waarmee we die vijandige werkelijkheid naar onze…

View original post 307 woorden meer