Het was trekken in den Hopsack


Donderdag was ik in den Hopsack voor het eerst sinds het algemeen rookverbod is ingegaan. Hoeveel gesprekken werden er niet onderbroken omdat een van de gesprekpartners dringend naar buiten moest. Regenweer en toch staan paffen. Ik kwam gelukkig voor de gastdichter. Het was de beurt aan Maarten Inghels. Sinds we hem ooit van straat hebben gehaald en Vers hadden Geschild, heeft hij al twee bundels uit en is hij anderhalve centimeter gegroeid.

Hij zong de lof van de bruine café’s, een soort die met uitroeiing wordt bedreigd.

Zijn gedichten waren ogenschijnlijk wirwar gekozen en toch vormden ze een drie-eenheid. Ik was de enige niet die 1 & al oor was, dat was ook meer dan de helft van den Hopsack.

Wist u overigens dat den Hopsack het enig literair café is in België? En dat het vrij regelmatig zijn identiteit in vraag stelt maar niet anders kan?

De muzenval heeft er nu haar vaste stek. Frans Vlinderman en Bart van Peer kwijten zich uitstekend van hun taak als muzenvallers. Opvallend ook dat de stichting achter de Muzenval ook steeds haar voorzitter en haar Willem stuurt. Veel beter dan haar kat.

Op de foto: Maarten op weg naar den Hopsack

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s