Van straat geraken, het wordt almaar moeilijker


Vandaag te lezen op deredactie.be

Ella De Neve (Open VLD) is pas 30 geworden en nog steeds vrijgezel. Daarom beslisten haar collega-schepenen haar het ultieme verjaardagscadeau te geven: een lief.

Bij MNM (dat is tegenwoordig iets meer dan een snoepmerk) vertelde ze deze ochtend waaraan haar droomprins zoal moet voldoen: “Hij moet een beetje achter mij en mijn politieke carrière kunnen staan. Hij moet de nodige sociale vaardigheden hebben en trouw zijn. Graag ook een beetje avontuurlijk. Hij moet er ook wel goed uitzien, maar liefst niet te breed en met korte haren. Dat laatste vind ik verzorgder dan lange haren.”

De schepen van onder meer Jeugd en Ontwikkelingssamenwerking geeft toe dat er wel iets in haar leven ontbreekt, maar “ik weet niet wat”.

Kandidaten moeten voor 31 maart een handgeschreven brief schrijven en die, samen met een foto, opsturen naar de burgemeester van Merchtem, Eddie De Block, (Nieuwstraat 1, 1785 Merchtem), “maar van mij mag dat ook digitaal”.

Indien nodig zal er nadien een selectie gemaakt worden. De Neve: “De laatste vijf zullen een kookproef moeten doen, omdat ik graag eet en zelf niet veel tijd heb om te koken. Ze zullen ook een speech moeten schrijven, wanneer ik ook geen tijd zou hebben die zelf te schrijven. Ten slotte zal ik ze meenemen zodat ze aan den lijve kunnen ervaren hoe het is met een politicus op stap te gaan.”

Op haar website valt te lezen dat ze “een levensgenieter met een S van shoppen, sauna, snoepen en smullen” is, dat ze houdt van “culinaire avondjes en pintjes pakken” en dat haar motto “pluk de dag” is. Voor de liefhebbers: ze kan ook paaldansen.

De Neve gaf op MNM nog mee dat zich momenteel al één kandidaat gemeld heeft.

Beste Ella,

Je bent al 30 en nog niet van straat. Hoe zou dat komen? Wel, laat me eens het bericht van de redactie punt be overlopen, dan mogen we daaruit besluiten:

  • De kans is groot dat jij niet kan koken, niet kan schrijven en niet kan dansen. Ik kan weliswaar niet veel koken maar wel schrijven en dansen.
  • Paaldansen is dan weer geen kunst, heeft weinig om het lijf en verbleekt bij de ware kunst van het paalzitten, vooral onder water.
  • Culinaire avondjes en paaldansen, de combinatie is dodelijk, vervelender kan niet. Voorts kan ik me niet voorstellen wat een culinaire avond is, of bedoel je restaurantbezoek?
  • Welke man wil nu aan het lijf ondervinden hoe het is met een politicus op stap te gaan? Een zelfkweller.

Het mag dus niet verbazen dat er nog maar een kandidaat zich heeft gemeld. Bij deze meld ik me trouwens af.

Geheel onverwacht kregen we uit Italië nog een kandidaat briefschrijver:

Liefste Ella, afin dat mag ik toch veronderstellen ondanks het feit dat je nog steeds vrijgezel bent. Aan avontuurlijkheid ontbreekt het mij niet, ik heb heel wat afgereisd in mijn leven en let wel, niet op de kosten van één of andere partij, snoepreisjes noemt men dat dacht ik. Ikzelf ben niet zo`n aanhanger van zoetigheid, je krijgt er alleen maar dorst van en water wordt een alsmaar schaarser goed.

Goed zie ik er ook uit – dat beweert mijn huidig lief tenminste – gemillimeterd haar met een ruime scheiding in het midden, 1m87 en mijn onderbroeken vallen onder de noemer medium al dan niet gemarkeerd met de vlag van het land waarin ik mij bevind.

Wat betreft sociale vaardigheid kan dat tellen zou ik durven beweren, wat mij niet belet in zowat vijf à zes talen ( al naar gelang de lading alcohol) mijn mannetje te staan. Ik meen ook te kunnen schrijven hoewel voorgekauwde speeches zich op een voor mij nog braakliggend terrein bevinden. Pal achter iemand staan, als het een vrouw is , is geen probleem als je begrijpt wat ik bedoel, en wat is trouw meer dan een alsmaar rekbaarder begrip, dat kan toch geen euvel zijn in een open partij als de jouwe. Laat ons onze monarchie als voorbeeld nemen!
Wat dat shoppen betreft ben ik helemaal mee, zo ben ik de fiere eigenaar van wel twee paar schoenen en een broek van Dries Van Noten, een jasje van Kenzo, een overjas van Gaudi, ondergoed van La Perla (echt waar, die hebben ook voor mannen een lijn) een hesje van Hugo Boss en nog wat parafernalia van andere gegeerde merken, en in de sauna laat ik geheid een broekhoest en mocht er toch iemand zijn die dààr een opmerking over maakt dan wijt ik dat met uitgestreken smoel aan het sulfidegehalte van het desbetreffende water, tot later
Jo Peeters

Liefste Ella,

Na mijn impulsieve en ietwat euforische brief van gisteren moet ik je helaas mijn teleurstelling melden na een bezoekje op je site.

Je oogt best wel smakelijk , dat is het niet, maar aan je condities kan ik spijtig genoeg niet voldoen. Ik ben al vijfentwintig jaar niet kinderloos en ben van plan dat zo te houden. Ook heb ik me altijd ver uit de buurt van singlesavonden of bars gehouden om de eenvoudige reden dat het niet hoefde. Hopeloosheid lijkt me niet de meest geschikte raadgever om een leegte op te vullen. Bovendien blijk je uit de immosector afkomstig en als ik ergens een hekel aan heb dan is het dat wel. De samenwerking tussen die sector en de kredietverleners heeft de hele wereld recentelijk nog een flinke kopstoot bezorgd, zodoende geef ik toe aan mijn argwaan en zullen onze wegen onherroepelijk scheiden.
Nooit zal je mijn rode paprikasoep kunnen proeven, noch mijn stoofvlees met koffie (een oorlogsrecept van wijlen mijn oma), noch mijn lamsbout met knoflook, rozemarijn en verse coriander. Mag ik je bij deze toch succes toewensen in je queeste naar een geschikte blauwe partner en hopen dat het geen blauwkous wordt.
Jouw leuze is “carpe diem”, de mijne “cave canem” , van enige symbiose is aldus geen sprake.

je welwillende edoch,

Jo Peeters