Geweldig toch hoe omwentelingen draaien en keren


Vandaag niet de redactie.be maar knack.be. Daar lezen we

Volgens Ali Errishi, de minister van Immigratie die na het uitbraken van de revolutie al vertrok, zijn de dagen van het Libische regime nu geteld.

Wie braakt daar de omwenteling (weer) uit? Het is de familie Kadhaffi. Hieruit maken we het volgende op:

Eerst brak in Lybië de volksopstand uit. Knack noemt dat een omwenteling. Daarvoor lijkt het ons nog te vroeg. Vervolgens brak een burgeroorlog uit. Tussendoor of nadien braakte de Khadaffi clan de opstand uit. Vervolgens vertrok de Minister van Immigratie. Het blijft in het midden of hij is geëmigreerd of niet.

Advertenties

>Le fou au pied de la montagne


>On a trop vite tendance
à voir la ressemblance,
il est vrai qu’elle pète à l’œil,
avec Barak Obama,

pas avec Abbas Osama.

Il n’attire toutefois pas
l’attention générale
de l’assistance à la fête.

Il danse, perd ses sandales,
pas les pédales et on en rit.
Il sourit, s’en fiche.

Bientôt, il rentrera
au douar, chez lui.

De gek aan de voet van de berg


Je neigt al snel en denkt

wat lijkt hij sprekend,

je kan er niet naast zien,

op Barak Obama,

.

niet op Abbas Osama.

.

Hij houdt echter niet

ieders aandacht gaande

van de feestvierders hier.

.

Hij danst, verliest zijn sandalen,

niet de kluts en ieder lacht om hem.

Hij glimlacht, wat deert het hem

niet, straks keert hij terug

naar zijn gehucht.

obama danse

barack obama rélféchit

als je in het blok poëzie op de link “woorden tellen en tonen” klikt, zie je dit gedicht op een andere manier. En hoe!

>Société de connaissance


>Procès-verbal d’un colloque singulier

Nous avons failli oublier
qu’au fond, tout est question
de fourchette et qu’il nous reste
un empereur.

Quoi qu’il en soit, nous voilà
dans l’embarras.

Heureux qui comme nous
savons presque tout,
connaissant la musique et sachant
quel costume il faut porter dans quel secteur
avec ou sans cravate
et quelle gueule au grand livre
des beaux gueules contient
quelles informations. Profile!

Dis donc, disait alors Socrate,
Gnothi seauton. Connais-toi toi-même.

Nous entendîmes François qui répliqua:
Je connois tout, fors que moi-mêmes

pour passer ensuite au désordre du jour.

(Il s’agit probablement d’un colloque à huis clos destiné aux agents secrets. Comment arrive-t-il ici, alors? Le poète, n’est-il pas un messager qui partout et toujours capte quelque message et le transmet ensuite?)

Kennismaatschappij


Notulen van een colloque singulier[1]

We waren haast vergeten

hoe de kern van de zaak

een vork is en dat er

een keizer is overgebleven.

.

Hoe dan ook, hier zitten we mee.

.

Gelukkig prijzen we ons

dat we weten

hoe de vork aan de steel zit,

welk pak bij welke sector hoort

met of zonder das en

welk smoel op het grote smoelenboek

welke informatie bevat. Profiel!

.

Ach man, sprak Socrates,

ken jezelf.

.

Waarop we François hoorden

mompelen: ik ken alleen

mezelve niet en we overgaan

.

tot de wanorde van de dag.


[1] Het gaat hier allicht om een colloquium achter gesloten deuren gehouden voor geheim agenten. Hoe komt dit hier terecht? Is de dichter niet de bode die overal en altijd een of andere boodschap opvangt en doorgeeft?

fvillon.Christian-Verdun-illustrateur

François Villon

plantsss

plant met code

Zwijgt mij van de Francofonie, zeg liever alles over Gainsbourg


Het is deze week de Week van de Francofonie. In Leiden zal deze worden gevierd met een openbare lezing door de Zwitserse ambassadeur in Nederland, Markus Börlin, over de positie van het Frans in Zwitserland, en de positie van Zwitserland in de Franstalige wereld. De lezing duurt ongeveer drie kwartier; iedereen is welkom.

Ok. Dat weten we dan weer. En wat doen we daar dan mee? Wat dacht u ervan nog eens verder die Serge uit te spitten? Daar gaat ie.

 

Wat doet Gainsbourg daar overigens in New-Mexico? Toch geen frietkraam uitbaten. Nee, nu hij zo hoog gekomen is, ziet hij alles anders, ziet hij een en ander wat anders.

 

De vrouw van d’enen

onder ’t lijf van d’anderen

vertoont zuchten

van wellust

het kan ons geen reet schelen

als het die van ons niet is

maar die van d’anderen

.

Eerst zeggen we u

daarna zeggen we alles

we drinken er een glas op

dan kruipen we er helemaal op

en daarop gekomen,

zo hoog daar

zo hoog

kijken we neer

en wat zien we daar

.
De vrouw van d’enen

onder ’t lijf van d’anderen

en we beginnen

ons opnieuw te verontrusten

We denken dat

als het die van ons is

die daar ligt te kronkelen

.

we haar alle goesting

zouden ontnemen

om het nog eens te doen

we zouden haar mores leren

en omhoog neuken

ja daar omhoog

en om haar te troosten

.

dan gaan we zien

gaan we zien bij

de vrouw van d’anderen

en als ze haar armen spreidt

zouden we denken

die is net als die van ons

de vrouw van d’anderen
.
We zouden erop jagen

in de chique wijken

bij de rijken

we zouden er knap uitzien

en daar zo hoog,

daar zo hoog,

zo hoog,

uit Amerika overgewaaid

zou er muziek zijn

.

Want voor die pin-ups

behoef je pickups

wil je ze laten draaien

tot daar zo hoog

zo hoog, zo hoog,

langspeelplaten

van hifi kwaliteit

hifi hoger trouw

hoger trouw hifi

hifi hoger trouw

La Femme des uns sous le corps des autres, Serge
Gainsbourg (vertaling: Marc Tiefenthal)

Sinds hij dit gezongen heeft voor de eerste keer, het is toch al heel lang geleden, net geen 60 jaar, ongelooflijk he, zijn de zaken een beetje veranderd, niet echt veel. De hogere trouw is van de vrouw overgegaan op de muziek, vooral op muziekdragers, daarna op beelddragers. Denk maar aan de treurbuis: die kijk je in hoge definitie. We leren echter vooral dat een man, als hij een langetermijnvisie heeft, hogere trouw opzoekt. Hi fi. Hi, daar, Serge!

 

Crowley en Manning, zij aan zij


Vandaag gelezen op de redactie.be

Crowley (woordvoerder van Minister van Buitenlandse Zaken Hilariteit Clinton) had eerder deze week tijdens een toespraak de manier waarop Manning (kleine foto) wordt behandeld “ridicuul, contraproductief en stom” genoemd. Daarop kreeg hij lik op stuk van president Barack Obama, die geen probleem ziet met de opsluiting van Manning. (Heeft iemand er al aan gedacht dat Obama stilaan op de leeftijd komt waarop hij een bril nodig zou hebben?)

 

AP

Na deze publieke blaam van Obama werd de positie van Crowley onhoudbaar. “Gezien de impact van mijn opmerkingen, waarvoor ik de volle verantwoordelijkheid opneem, bied ik mijn ontslag aan als woordvoerder van het State Department”, liet Crowley in een communiqué weten. In datzelfde communiqué laat Crowley’s baas, Hillary Clinton, weten het ontslag te aanvaarden.

Met zijn ontslag is Crowley het eerste slachtoffer van de controverse rond Manning. Die wordt ervan beschuldigd geheime documenten te hebben gelekt aan de klokkenluiderssite WikiLeaks. Hij zit al maanden in eenzame opsluiting en volgens critici zou zijn behandeling grenzen aan foltering.

.

Commentaar: Crowley het eerste slachtoffer? Manning is het eerste slachtoffer, toch.

Crowley vindt de behandeling van Manning “ridicuul, contraproductief en stom”. Ik vind dit  behoorlijk stom, eerlijk gezegd. Een beetje, een snuifje maar gevoel voor humor, gecombineerd met zin voor diplomatie zou volstaan. Dan had Crowley gesproken als volgt: “De manier waarop soldaat Manning behandeld wordt is nauwelijks het vermelden waard, ook al wachten we nu al weken op een bekentenis. Allicht overschatten we de intelligentie van het beleid dat tot dit soort behandeling besluit, al mogen we nooit mirakels uitsluiten. Tenslotte is het nu enkel nog wachten tot een schrijver deze zaak overneemt en er een eeuwigheidsdimensie aan toevoegt. Immers, een zekere mate van onsterfelijkheid lijken de behandelaars van Manning gewild of niet toch mee te krijgen. We leggen hierbij graag een vette klemtoon op een zekere mate.”

Nu, mijnheer Bill Clinton zorgde in zijn tijd als president reeds voor enig vermaak als experimenteel dichter. Hij vond van zichzelf dat hij niet zomaar de sigaar kon zijn en bood zich dan ook maar aan vanuit de buik aan een meid die bij hem op proef werkte. Op proef, proefondervindelijk. Uiteraard heeft proper rechts daar de humor niet van begrepen en er een schanddaad van gemaakt.

Nu dus mevrouw Clinton, die als een rasechte marxiste, Groucho wel te verstaan en diens broederschap, haar woordvoerder door de knieën laat gaan, daarna de laan uitstuurt en hem daarbij opzadelt met een schuldbekentenis die hij dan nog zelf moet afleggen. Dit vind ik het einde (zie video hieronder).