>Erreur


>

(2)
Pouvoir émerger?
Non: au cou toutefois
de jet de corde
appartient pesant le véhicule,
sur pieds crémeux

et levé.
S’ajoute la venue de voltigement bleu
ciel ou paralysé
ainsi qu’à cet effet l’éternuer.

Déjà depuis que l’œuvre antérieure
vers les cieux
s’est arrêtée, s’est ternie,
extranger pistilé
(déjà nommé auparavant)
et pensable, ailes
de l’âme. Gardiens: horizon
hors portée, encore tendant, aux mains
de velours d’une loi
écrite, swinguante.

Faire valoir la voix,
aux gardiens
imposer l’halètement

Et là-haut, hautement ailant :
interdit, rance, tabou

extrait du recueil “Schaduwwerk” de Bart Vonck
Ce poète belge est également traducteur de poésie, entre autres, de Frederico Garcia Lorca, Guy Vaes

Advertenties

Hoe werken schaduwen?


Het zijn niet altijd Chinese schimmen die een spel opvoeren waar we als toeschouwer naar kijken. In 2006 verscheen een bundel gedichten met de titel Schaduwwerk.

Ik heb hem niet zolang geleden gekocht. Ging ik af op de naam van de dichter? Bart Vonck. Of op de titel van de bundel? Op beide.

Zoals het gaat bij gedichten, ik koop er zelden bundels van en dan nog zeker weinig in het Nederlands. Ik lees er wel af en toe wat, elders dan. Maar zin om te kopen? Ze moeten hun plaats verdienen in mijn boekenkast, naast Octavio Paz, Paul Van Ostaijen, Hans Faverey, Roger de Neef, Apollinaire, Mallarmé, Baudelaire, Wallace Stevens, Paul Celan, Henri Michaux.

Schaduwwerk van Bart Vonck verdient die plaats. De bundel gaat niet naar de Kringwinkel of naar de Slegte.

Het zou me te ver voeren en voor de lezer te veel voer betekenen als ik alles hier uit de doeken doe. Ik geef een staaltje.

De bundel eindigt met de cyclus Dwaling. Daar lees ik:

(ook dat was eerder al genoemd) en denkbare buitenling

Dan weet ik niet zozeer dat hier iets staat wat ik zelf ook al geschreven heb, zij het met andere woorden (van uiterzijde, bijvoorbeeld). Dan weet ik vooral dat deze dichter het Nederlands dichter bij de taal (lalangue) brengt, dat wat tenslotte alle mensen tot mens maakt. Deze poëzie is niet langer plaatsbepalend noch –gebonden maar levensecht en ongebonden.

Alleen al de landschappen, naar Henri Michaux, op je levensweg plaatsen, eerder dan wat er zich afspeelt op het aardoppervlak, is een beeldspraak die deze dichter dichter bij het leven brengt. Bovendien is hij zo eerlijk naar Michaux te verwijzen in deze. Een groot dichter, die Vonck.