>Criée au mur, la révolution


>


1. Petits grains à picoter,
petits gains à emporter,
aux fleurs murales
ils font une belle jambe,
bien que grimpante.

Voici enfin écrit aux murs,
le communiqué libératoire:
la population diminue,
son nombre et sa taille.

Le mur affiche une faille.

2. Passant outre, le mur
de par sa faille s’ouvre
sur une grotte.

Il est capital de payer
pour y entrer.

Et une fumée surgit,
parlant, médisant,
médusant sans fin.

Le bois brûlé, pour entrer
au nez sans payer,
pénètre jusqu’aux poumons.

Il a fallu attendre
des jours
pour que la toux se libère.

3. Plus loin d’un pont, à l’italienne
le café est servi, qui adoucit
la toux et fait parler.

De retour au pont,
entrant en payant,
il faut voir, oui, il faut voir
la musique transformée,
une forêt réformée,
des plastiques informées
en couleurs,

pour que le mur se ferme.

4. À rebours, à l’envers le feu
du coup rentrant au pistolet.
Le dos de l’histoire affiche une brèche.

Le futur et le passé s’accouplent,
forniquant le temps.

Une feuille morte, au temps
des cerises, ressuscite
et rejoint son arbre.

Advertenties

Van de muur geschreeuwd, omwenteling


1. Wat graantjes om mee te pikken,

wat winstjes om op zak te steken,

de bloemen tegen de muur

hebben er geen boodschap aan,

ook al klimmen ze.

 

Hier staat eindelijk op de muur

de bevrijdende boodschap te lezen:

de bevolking neemt af,

in aantal en in grootte.

 

De muur laat een bres zien.

2. Over het muurtje,

doorheen zijn scheur,

gaapt een grot open.

 

Het is van kapitaal belang

te betalen aan de ingang.

 

En rook stijgt op,

spreekt lastertaal,

als versteend eindeloos.

 

Verbrand hout dringt binnen

zonder betalen langs de neus

tot in de longen.

 

Dagen was het wachten

tot de hoest bevrijdend kwam.

.

.

3. Een brug verder, Italiaans

wordt koffie opgediend.

Die verzacht de hoest tot spreken.

 

Terug over de brug,

betalen aan de ingang,

moet je zien, ja, moet je zien,

muziek op kleur gezet,

een woud tot kleur gevormd,

plastieken zonder vorm ontzet in kleur,

 

tot de muur dichtgaat.


4. Aftellen maar, de kogel

keert terug in de loop

van het pistool.

.

De rug van de geschiedenis

vertoont een barst.

Toekomst en verleden

vrijen elkaar op

en neuken de tijd.

.

Een gevallen blad uit de tijd

van de pruimen

verrijst en hervindt zijn boom.