Brussels gedicht


Kunstberg

 

Met vederlichte tred – weg

het lood in vleugels en schoenen –

betreed je de heuvel en mompelt:

kunstberg.

 

Geen berg of er gaapt een kloof,

recht naar onderen,

naar moderne kunst.

 

(Ik wandel haast elke dag over de middag in Brussel; naar de kunstberg wandel ik zowat twee maal per week; vandaag viel me op..)