Veroverde landen – derde fragment


Het kan nog verder, tot er geen spoor is te bekennen van Varkenslanders, tot er geen varkens toegelaten worden. Daar slaat de zon genadeloos toe, er is nauwelijks schaduw. In de zandvlakte staat een huis. Iedereen zit binnen en schuilt voor de zon, drinkt thee waarin de munt verfrissing biedt. Hier is de koninklijke munt de meest verfrissende. Er horen gebakjes bij en gedempte gesprekken, met waaiers. Die halen niet veel uit. Hier en daar dommelt iemand in het gezelschap in.

Het land is plat, de zon slaat het vlak in het zand. De lucht zindert droog. Gastheer, gastvrouw en gasten hebben eerst het hoofdmaal gegeten. Geen trage bewegingen, geen slome eters, de hitte deert niet.

Een uur voor zonsondergang vatten de gasten de reis naar de stad aan. Eerst trekt de auto door het zand op een verharding waar wie de weg niet kent, geen weg mee weet. Het is traag zigzag rijden. Lang duurt het niet of de auto vindt vaste grond onder de wielen, rechtlijnig tot in de stad. De zon gaat onder achter de bergen waartegen de stad gebouwd is. In de hoofdstraat van het oude centrum, de kijk-naar-mij-laan, stapt het gezelschap uit. Binnen is het te warm. Ze verzamelen op het dakterras. Er komen nog wat gasten bij. Als de gesprekken uitdijen en de avond ver gevorderd is, begint de muziek. Met stem en gelegenheidsinstrumenten, in opzwepende ritmes en uitsluitend in tegentijd, nemen de spelers almaar meer hoogte. Een vrouw staat op, begint te dansen, danst op de muziek in, laat zich opzwepen, werpt zich helemaal in zang en cadans en eindigt buiten bewustzijn. Het is nacht.

 

*  *

 

Er is geen snelkoppeling naar een achterliggende bladzijde met bijkomende inlichtingen. Mag het iets meer zijn? Ja, lees ook eens tussen de regels. Mag er misschien een afbeelding bij? Er bestaan geen afbeeldingen bij. Wel kwam er een droom van en om van die droom af te geraken – hij achtervolgde de dromer dagen lang – kwam het gedicht (L’esprit européen est à l’heure de la liberté).

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een gedachte over “Veroverde landen – derde fragment

  1. Geachte,
     
    mag ik even zo vrij zijn op te merken dat er nooit ijzer in mijn schouder heeft gestoken maar wel degelijk Titanium en zich dat daar nog steeds ergens bevindt.  Naar het schijnt maakt dat een mens op slag (na een ooit welgemikte stoot in dit geval) duurder. 🙂
     
    Gezien mijn commentaren bij bovenvermelde lieftallige dame als enige de censuur doorstaan omdat ik mij daar naar hun bescheiden oordeel alleen maar belachelijk mee kan maken, ga ik mij hier dan ook van enige verdere commentaar moeten ontzien.
     
    Het ga je goed verder en ik zie je donderdag alweer 🙂   (straks krijgen we hier nog met een overdosis te maken!)
     

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s